มากกว่าการเต้น คือการสร้างอาชีพ! เปิดพื้นที่แห่งความสุข! “เต้นสวนลุม วชช.ยะลา สร้างอาชีพ” บรรยากาศสุดประทับใจ - แม่เลี้ยงเดี่ยวเปิดใจสอนลูกสาวดาวน์ซินโดรมสู่ “ตัวตึง” เวทีสวนลุม พร้อมดันพลังบวกให้ทุกครอบครัว

คึกคัก สำหรับงานมหกรรมอาชีพวิทยาลัยชุมชนยะลา ประจำปี 2569 ที่งานนี้พาไปปลดปล่อยพลังกันที่ ห้างโลตัส สาขายะลา กับการแข่งขัน “เต้นสวนลุม วชช.สร้างอาชีพ” ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7–9 สิงหาคม 2569 บอกเลยว่า งานนี้ไม่ได้มีดีแค่เหงื่อออก แต่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และพลังบวกที่ส่งต่อกัน ทั้งผู้เข้าแข่งขันและกองเชียร์รอบสนาม . บรรยากาศเปิดเวทีก็ทำเอาขาแดนซ์นั่งไม่ติด เมื่อ "ตัวตึง" จากสวนลุมเทศบาลนครยะลา ออกมาโชว์สเต็ปนำเต้นน่ารัก ๆ ชวนให้ผู้บริหาร อาจารย์ นักศึกษา และนักช้อปในห้างลุกขึ้นมาขยับแข้งขยับขาผ่อนคลายกันก่อนเริ่มศึกจริง . เมื่อสัญญาณการแข่งขันเริ่มขึ้น แต่ละทีมไม่มีใครยอมใคร ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 8 ทีม (ประกอบด้วยตัวแทนนักศึกษาวิทยาลัยชุมชนยะลา 7 ทีม และตัวแทนจากชุมชนอีก 1 ทีม ทีมละ 7–10 คน) ต่างงัดไม้เด็ด ขนเพลงมันส์ ๆ พร้อมชุดออกกำลังกายสุดเป๊ะ มาโชว์ลีลาท่าเต้นที่ทั้งสนุกสนาน พร้อมเพรียง และสร้างสรรค์ สุด ๆ ภายในเวลา 7 นาที โดยคณะกรรมการต้องกุมขมับเพราะแต่ละทีมจัดเต็มทั้งความพร้อมเพรียง ความคิดสร้างสรรค์ ความแข็งแรง และความสนุกที่ส่งตรงถึงคนดูแบบเต็มพิกัด . ผลการแข่งขัน รางวัลชนะเลิศ ทีม “สาสุขติดสปีด” ตัวแทนจากนักศึกษาสาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน ชั้นปี 3 รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ทีม “Butterfly” ตัวแทนจากนักศึกษาสาขาสาธารณสุขชุมชน ชั้นปี 1 รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ทีม “แดนซ์แบบเจ็บเจ็บ” ตัวแทนจากชุมชนเทศบาลสะเตงนอก โดยได้รับเกียรติจาก นางลักขณา ญาณภาพ ผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนยะลา เป็นผู้มอบรางวัลแห่งความภาคภูมิใจให้กับทุกทีมในครั้งนี้ . น.ส.วิมลนาฎ การิม ประธานสวนลุมยะลา ในฐานะกรรมการตัดสิน เผยว่า การแข่งขันครั้งนี้นอกจากจะช่วยเรื่องสุขภาพและการออกกำลังกายภายใต้แนวคิด “ขยับกายไปตามใจฝัน” แล้ว ผู้เข้าแข่งขันยังสามารถนำทักษะเหล่านี้ไปต่อยอดสร้างอาชีพได้จริงในอนาคตอีกด้วย . “การเต้นสวนลุมไม่ใช่แค่การออกกำลังกาย แต่คือการสร้างความสุขและพลังบวกให้กับทุกคน” . นอกจากนี้ น.ส.วิมลนาฎ ยังได้เผยเรื่องราวสุดประทับใจถึง "น้องเกศ" (ด.ญ.สิรญาณเกศวร์ ผิวขาว) ลูกสาวสุดที่รักที่เป็นเด็กดาวน์ซินโดรม ซึ่งปัจจุบันเรียนอยู่ชั้น ป.3/1 เทศบาล 3 และมักจะมาร่วมสร้างสีสันช่วยเต้นเคียงข้างคุณแม่อยู่เสมอ . ในฐานะคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว เธอได้ฝากข้อคิดและกำลังใจถึงผู้ปกครองที่มีลูกในลักษณะเดียวกันว่า อย่าเก็บน้องไว้แต่ในบ้าน . “ตอนน้องอายุ 6 ขวบเพิ่งเริ่มเดินได้ เราพยายามพาเขาออกไปเจอสังคม ให้ความรัก ความอบอุ่น และทำกิจกรรมร่วมกัน ผลลัพธ์ที่ได้คือน้องกล้าแสดงออก พูดคุยสื่อสารได้ปกติ และมีความสุขมาก อยากฝากบอกพ่อแม่ทุกท่านว่าอย่าทิ้งเขา เด็ก ๆ เหล่านี้มีความสามารถพิเศษ ถ้าเราซัพพอร์ตและอยู่ข้าง ๆ เขาจะสามารถใช้ชีวิตในสังคมได้อย่างมีความสุขแน่นอน” . เรียกได้ว่าเป็นงานที่ครบรส ทั้งสนุก ได้สุขภาพ ได้อาชีพ และเต็มอิ่มไปด้วยเรื่องราวดี ๆ ที่ฮีลใจผู้ร่วมงานทุกคนอย่างแท้จริง